Zabezpieczenie antyspamowe *


Zabezpieczenie antyspamowe *


Mijamy je spiesznie niemal każdego dnia. Wetknięte gdzieś między niewielkie zabudowania, nie zwracają szczególnie naszej uwagi. A szkoda, bo wiele z nich to prawdziwe perełki – nie tylko na skalę regionalną, ale nawet europejską. Nawy, prezbiteria, ołtarze – czy chcemy czy nie, aby poznać Polskę, musimy udać się do kościołów.

 Od momentu przyjęcia chrztu przez Mieszka I Kościół stał się jednym z fundamentów państwa polskiego. Od tego czasu możemy obserwować rosnący wpływ chrześcijaństwa na rozwój kultury i nauki, a także politykę. Przede wszystkim jednak to tu ludzie zanosili swoje modlitwy do Boga, dzielili się troskami i radościami. Na przestrzeni wieków dla wielu kościół stał się ostoją i wytchnieniem. I to właśnie możemy dostrzec w drewnianych kościółkach i kaplicach sprzed lat. Na Świętokrzyskim Szlaku Architektury Drewnianej znajdziemy kilkadziesiąt obiektów – nie tylko wiekowych kościołów, ale także uroczych kapliczek, chałup czy staropolskich dworków. Wśród nich takie perełki jak Park Etnograficzny w Tokarni. Znajdują się tu zabytki kultury ludowej i drewnianego budownictwa ludowego nie tylko z terenu województwa świętokrzyskiego. Możemy podziwiać tu budownictwo małomiasteczkowe, wyżynne, dworsko-folwarczne, świętokrzyskie i terenów lessowych z XVIII-XX wieku. Spacerując po parku, cofniemy się w czasie o kilkaset lat, a ci, którzy chcieliby zobaczyć, jak wówczas wyglądało życie, powinni zjawić się tu w którąś z letnich niedziel, kiedy to prezentowane są ludowe obrzędy. Niemniej jednak zachęcam do zatrzymania się przy zapomnianych kaplicach i kościołach. Poświęćmy im choć chwilę.

1.
Kaplica św. Rozalii w Odrowążu.

Wybudowana w pierwszej połowie XVII wieku. Została rozebrana w XX wieku, a na jej miejscu zbudowano nową drewnianą kaplicę z ołtarzem św. Rozalii.


2.
Kaplica św. Rocha w Mroczkowie.

Stoi samotnie na skraju wsi, stroną prezbiterialną zwrócona ku wschodowi, budowy w zrąb z drewna sosnowego, na planie pierścieniowym, wschodnim, nakryta kopulastym dachem z gontów modrzewiowy (ks. Aleksander Bastrzykowski)
3.
Kaplica św. Zofii w Bliżynie.

To kolejny przykład zachwycającej budowli z modrzewia. W jej wnętrzu odbywają się Festiwale Muzyki Organowej i Kameralnej.

4.
Kościół św. Józefa w Skarżysku-Kamiennej.

Został zbudowany w konstrukcji zrębowej, na podmurówce z kamienia, ma też dwuspadowy dach. Obecnie nie jest wykorzystywany.
5.
Kościół parafialny św. Szczepana w Mnichowie.

To jeden z najpiękniejszych i najcenniejszych kościołów województwa świętokrzyskiego. W środku odnajdziemy rokokowe wyposażenie, w tym wykonane z modrzewia: ołtarz główny oraz boczne, chrzcielnicę i ambonę.


6.
Kościół św. Piotra i Pawła Apostołów w Rembierzycach.

To już trzeci kościół w tym miejscu. Dwa poprzednie zostały strawione przez pożary. Fundatorem obecnego, z 1799 r., był Rembieszyc z Woli Tesserowej – Franciszek Wolski, którego pomnik wciąż stoi przed kościołem.
7.
Kościół św. Bartłomieja Apostoła i dzwonnica w Stradowie.

Możemy go odwiedzić, wybierając się do średniowiecznego grodziska. Wewnątrz znajdziemy obraz Matki Boskiej Stradowskiej ze srebrną sukienką z 1879 r. Tuż obok na tablicy zapisano listę cudownych uzdrowień, a wśród nich np. informację o tym, że w 1680 r. kmiotka z Maleszyc, w sześćdziesiątym roku życia będąc dotąd niepłodną i cierpiąc wiele, udawszy się do cudownej Matki Bożej Stradowskiej, powiła syna.
8.
Kościół parafialny Wniebowzięcia NMP w Topoli.

Został przeniesiony tu w latach 70. XX wieku z Kazimierzy Małej. Wówczas również dokonano rekonstrukcji drewnianego kościoła.


9.
Kościół parafialny Wszystkich Świętych i dzwonnica w Cudzynowicach.
Świątynia jest orientowana, czyli jego prezbiterium zwrócone jest ku wschodowi. Ma konstrukcję zrębową, a ściany wzmocnione są lisicami oraz ankrami, na zewnątrz zaś znajduje się szalunek z desek.

10.
Kościół parafialny św. Małgorzaty i dzwonnica w Gorzkowie.

Podobnie jak wiele innych kościołów drewnianych i ten kościół ma konstrukcję zrębową, wzmacnianą lisicami. Tuż obok kościoła znajduje się powstała w tym samym czasie dzwonnica.

tekst i zdjęcia Marta Herbergier

Ta strona używa cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close